Sonsuzluk Tartısı
Yürüdün, salındı peşinden yapraklar.
Yolun nefesidir boğuk hayatımın!
Kalbim, ürkek ve bikarar atımının;
Titrek buğusunu yalnız sana saklar.
Durdu ay, mühürlü semavi duraklar;
Nalı keskin, soluğu yırtık atımın.
Sonsuzluk tam kucağındayken tartımın,
Nazarından bir ümit kalbim araklar…
Kasım 2025, İstanbul
Share this content:
