HİTLER VE ANTİSİYONİZM: “Suya Uzak İnsanlar”

“Hitler dans edecek ama müziği ben çalacağım.”

— Dietrich Eckart

Hitler, Mein Kampf (Kavgam) kitabında Yahudileri “suya uzak yaratıklar” olarak anlatır. Peki, Yahudilerin suyla ne alakası var, Hitler neden böyle bir benzetme yapmıştır?

Adolf Hitler, bunu tamamen kişisel temizlik üzerinden açıklar. Kitabında, onların çok kötü koktuğunu ve bu kokunun metrelerce öteden bile alınabileceğini iddia eder. Peki, Hitler’in Yahudilerle olan problemi sadece kişisel temizlikten mi ibaretti?

Tabii ki hayır.

I. Dünya Savaşı’ndan döndükten sonra hayatı ve toplumu daha derinlemesine inceleme fırsatı buldu. Bu süre zarfında Alman ordusunun istihbarat ajanlarından biri oldu. Halkın içinde sürekli geziyor, toplumsal yapıyı ve sosyolojiyi anlamaya çalışıyordu. Bu dönemde ciddi okumalar yaptığı da bilinmektedir. Bahsedilen süreçte, fikir dünyasını şekillendirecek önemli yazar ve filozoflarla tanıştı. Bu yazarlardan biri olan Houston Stewart Chamberlain, oldukça dikkat çekici bir figürdür.

Houston Stewart Chamberlain, ilk bakışta sıradan bir ırkçı gibi gelebilir; fakat fikirleri incelendiğinde, bunları belirli bir sistem içinde toplayabildiği görülür. Irkçı teorilerin belki de en büyük problemi, rasyonel bir sistem üzerine inşa edilmedikleri için hayatta kalma olasılıklarının sıfır olmasıdır. Çünkü milletler sadece ırksal bütünlükten ibaret değildir; ülkeler de hiçbir zaman sadece kendi milletleriyle, dış dünyadan tamamen bağımsız bir şekilde varlığını sürdüremeyebilir. Chamberlain ise “Aryan ırkı” derken aslında sadece Alman ırkından bahsetmiyordu; tüm Avrupa’yı ve Avrupa kültürünü kapsayan bir yapıdan söz ediyordu. Buna bir anlamda “kültürel ırkçılık” demek daha doğru bir tanım olabilir.

Hitler bu Aryan mevzusundan çok etkilendi ve bu teoriye kendi eklemelerini yaptı. Ona göre köklü bir kültüre sahip olan toplumlar, Almanlara çok yakın insanlardı. Örneğin Japonların kendilerine has bir kültürlerinin olması, Hitler’in gözünde onları soylu yapıyordu. Keza İslam kültürünün de kendi dünya görüşüne ne kadar yakın olduğunu açıkça beyan ediyordu.

Hitler, Hristiyanlığı “zayıfların ve pasifistlerin dini” olarak nitelendiriyor ve Avrupa’nın bu dini seçmesini bir talihsizlik olarak görüyordu. İslam’ı ise daha “savaşçı, disiplinli ve erkeksi” buluyordu. Albert Speer’in aktardığına göre Hitler şu ifadeleri kullanmıştı:

“Yanlış dine sahip olmak bizim talihsizliğimiz oldu. Neden vatan için fedakârlığı en yüksek iyi sayan Japonların dinine sahip olmadık? İslam dini de bize Hristiyanlıktan çok daha uygun olurdu. Hristiyanlık neden bu kadar uysal ve gevşek olmak zorundaydı?”

Ne kadar tuhaf, değil mi?

Bugün de Avrupa’ya baktığımız zaman sekülerleşmenin, ateizmin ve aynı zamanda İslam’ın yükselişine şahit oluyoruz. Konumuza dönecek olursak Hitler; Yahudilerin kendilerine ait köklü bir kültüre ve tarihten gelen bir devlete sahip olmadıklarını savunuyordu. Hiçbir zaman bir ülkesi olmayan Yahudiler, başkalarının ülkesini kendilerininmiş gibi sahipleniyor, o ülkenin yerel kültürünü yozlaştırıyor ve toplumlara kendi dejenere değerlerini aşılıyordu.

Hitler’e göre mesele sadece bununla da sınırlı değildi; fuhuş, faiz, yasa dışı silah ticareti, pedofili, kumar, kara para ve medya gücü gibi gayrimeşru ne kadar kirli iş varsa hepsinin altyapısının Siyonistlerin kontrolü altında olduğunu düşünüyordu.

Birçok tarihçinin dillendirmekten imtina ettiği bir gerçeği biz söyleyelim: Hitler, dünyanın en zengin Siyonist ailesi olan Rothschild gibi köklü Yahudi banker ailelerinin mal varlıklarına el koymuş ve onları Avrupa’dan sürmüştür. Yakın tarihte bu aileye dokunabilme cüretinde bulunabilen başka herhangi bir lider veya oluşum olmamıştır.

Hitler; kumar, fuhuş, faiz, silah ticareti ve kara para gibi olguların o dönem Weimar Almanyası’na çok büyük zararlar verdiğini, Alman gençliğini zehirlediğini ve topluma savaştan bile daha çok zarar verdiğini düşünüyordu. Bugün gelinen noktada, toplumsal dezenformasyonları gören pek çok kişi, onun bu sosyolojik tespitlerinde haklılık payı olduğunu rahat bir şekilde görebilmektedir.